«

»

Oct 22

De wereld is gekrompen en dat maakt ons ongelukkig!

angstige wereld

Onze verbondenheid maakt ons bang en ongelukkig

Dagdagelijks worden we met informatie gebombardeerd en dit beïnvloedt onze perceptie van de omgeving. Worden we hier wel beter van?

Ik neem je even mee naar een eiland in de stille oceaan in een lang vervlogen tijd. Jij woont daar met jouw stam van ongeveer 500 mensen geïsoleerd van de rest van de wereld. Jullie leven van de visvangst en het leven is goed. Je vult je dagen met het vissen op zee in je kleine kano’s. ‘s Avonds kom je terug thuis en eet je samen met je familie. Het leven is goed. Je bent veilig. Je hebt alles wat je hartje verlangd.

Op een dag loopt alles mis. Iemand van jouw stam wordt gegrepen door een haai. En verliest daardoor een been. Met man en macht slagen jullie er in om hem terug thuis te krijgen. Iedereen is in shock. Je kunt hem niet helpen. Je kunt alleen maar wachten en hopen dat alles goed komt. In de dagen die volgen gaat niemand vissen. Iedereen is te bang. Uiteindelijk sterft, jouw vriend. Iedereen is onderste boven van het verdriet en niemand wil nog gaan vissen. Elke avond wordt er verhalen verteld over de overledene. Iedereen rouwt om het verlies.

Hoe vaak maak jij effectief zelf iets negatiefs mee?

Na een korte tijd wordt de honger in de stam groter en groter. De kinderen klagen en willen eten, maar niemand durft terug naar zee te gaan. Het is te gevaarlijk. De honger wordt met de dag erger. Tot op de dag dat de honger groter geworden is dan de angst.

Enkele dapperen verzamelen zich vroeg in de morgen om het gevaar te trotseren. Zij gaan vissen om hun familie te voeden en indien het nodig zou zijn, dan zullen zij sterven. Zij vertrekken met een klein hartje. Gedurende gans de dag kijken zij angstig rond terwijl zij vissen. Tegen het vallen van de avond keren zij allen veilig terug. Er is niemand gegrepen door een haai of een ander monster.

Dag na dag keren er meer mensen terug naar zee. De rust, vrede en geluk keert terug in het dorp. Het voorval met de haai wordt enkel nog eens bovengehaald op de verjaardag van de overledene.

Dit verhaal is vergelijkbaar voor alle stammen die er op de wereld leefden. Zij hoorden nooit van elkaar. De horror die zij meemaakten per stam was zeldzaam. Hooguit enkele keren per generatie. Zij waren enkele maanden ongelukkig maar over het algemeen leefden zij een zeer gelukkig leven.

Sinds ik dit snap kijk ik nog zelden naar het nieuws

Nu, heden ten dage leven wij nog steeds in kleine gemeenschappen. Echter zijn er nu enorm veel gemeenschappen en komen we elkaar dagdagelijks tegen. Ook zijn we nu overdadig verbonden met elkaar door middel van media en internet.

Resultaat is dat wij dagdagelijks gebombardeerd worden met slechts nieuws vanuit de hele wereld. Doordat we de kans krijgen om mee te leven met iedereen in de wereld wordt de perceptie gewekt dat het gevaar overal om de hoek loert. We denken dat de wereld om zeep gaat vanwege de hoeveelheid informatie dat we krijgen. We denken dat er nu veel meer slechte dingen gebeuren dan vroeger.

Dat is gewoonweg niet waar. We hebben nog nooit zo veilig geleefd als vandaag de dag. De informatie bereikt ons gewoon veel sneller. Wees hiervan bewust wanneer jij nog eens kiest om het nieuws op te zetten. Helpt dit jou? Of wordt je hier alleen maar banger van? Hoe vaak pieker jij over wat er zou kunnen gebeuren met jou en je geliefden?

Ben jij te saai?

Deze invloed is niet alleen aanwezig op het gebied van het slechte nieuws. Ook het goede nieuws helpt ons niet altijd. Meerdere van de klanten die ik al tegengekomen ben, kloegen dat zij een saai leven leidden. Zij hadden slechts een fantastisch leuk feestje om de 2 à 3 maanden en in vergelijking met de rest van hun vriendenkring was dit volgens hen verschrikkelijk weinig.

Klopt dit? Ik geloof het niet. Ik heb een leuk leven. Ik ga regelmatig gezellig een pintje drinken met vrienden. Het moet nogal een ongelooflijk feestje zijn voordat ik hier dingen van ga posten op facebook. En mijns inziens is dit ook ongeveer om de 2 à 3 maanden. En toch voel ik mij hierbij zeer gelukkig en voldaan.

Waarom vinden deze mensen dit weinig? Welnu facebook is het antwoord. Wij hebben gemiddeld allemaal 200 vrienden op facebook. Deze vrienden hebben ook ongeveer 200 vrienden. Als onze vrienden iets posten op facebook of reageren op een foto van hun vrienden dan zien wij dit ook op onze pagina’s. Dit is een netwerk van 40000 mensen. Is het niet ongelooflijk dat je met zoveel mensen verbonden bent? Als al deze mensen om de 3 maanden een fantastisch feestje hebben dan zijn dat wel 40000 feestjes. Je wordt gebombardeerd met een dikke 400 feestjes per dag. Ons onderbewustzijn gaat dit alles vergelijken met ons eigen leven en besluit dan maar al te vaak dat we saai zijn.

Onze percepties worden op allerhande manieren misleid door de overdaad aan informatie. Dit neemt soms heel subtiele vormen aan.

Ben jij net genoeg?

Bijvoorbeeld: telkens je op bezoek gaat bij iemand die een beetje moeite doet om zijn gasten te ontvangen, merk je op dat het huis zeer mooi gepoetst is. We zouden al heel snel denken dat het bij ons thuis ook ALTIJD tip top moet zijn. Want bij die anderen is het ook altijd tip top. Dit kan grote frustratie opleveren om hieraan te voldoen, met de beperkte tijd en energie die we tot onze beschikking hebben. Dat het niet altijd tip top is bij die anderen en dat zij er voor zorgen dat het kraaknet is op het moment dat jij passeert, komt niet in ons op.

Let op met de informatie dat je toelaat in je leven. Wees er van bewust dat dit meer invloed heeft op je manier van denken dan dat je ooit zou durven vermoeden.

About the author

Mark Tilburgs

Leave a Reply